آسمان ابری است افق خالیتر از هرگز و من آرام در خیالی دور باور می کنم باور می کنم هستم باور می کنم می بینم باور می کنم نفس می کشم پروانه مرا رد می کند، بر من نمی نشیند باورم نمی کند باران می بارد، خیس می شوم باورم نمی کند گرد پیری بر روزگارم می نشیند باورم نمی کند در گوشه تاریخ گم می شوم باورم نمی کن...

همیشه از روزی می ترسیدم که واژه‌ها دیگر رنگی نداشته باشند. از روزی می ترسیدم که دیگر نتوان گفت باز هم می شود صحبت کرد. همیشه می ترسیدم روزی فرا رسد که دیگر وقتی از عقلانیت گفتگو حرف می زنم، به سخره‌ام گیرند. میترسیدم از روزی که دیگر خشم مشتهای گره شده راه را بر هر خردورزی ببندد. میترسیدم از روزی که ...

درد دسته جمعی٬ دردی بی انتهاست. انگاری هنوز در تحیر و بهت این کشتار٬ این فاجعه عجیب گرفتارم. هنوز ناخودآگاه به روبه رویم خیره می شوم٬ چشمانم پر از اشکی می شوند٬ بغضم می شکند٬ دور و برم رای می پایم تا مبادا کسی حال غریبم را ببیند. دوبار درد می گیرد وجودم٬ یکبار از این ظلمی که بر مردمان این سرزمین خست...

صبر واژه عجیبی است. تو را در غم به صبر می خوانند. تو را در زمان سختی به صبر می خوانند. تو را در زمان عسرت به صبر می خوانند. اما شاید تنها زمانی که تو را به صبر نمی خوانند در زمان دیدن ظلم است. در ظلم تو را به قیام می خوانند. اعجاب عجیبی است در این تفاوت. تاریخ دینی و تاریخ عرفی ما سرشار از لحظاتی اس...

شما را به خوبی نمی شناسم و از برنامه آزاد و مناظره شما با دو بزرگوار دیگر با شما آشنا شدم. این باعث شد تا شما را در اینستاگرام دنبال کنم و کمی نوشته هایتان را بخوانم تا بیشتر با تفکر شما آشنا شوم. سوالات شما را در اینستاگرام با دقت گوش کردم و سعی کردم بی طرفانه شنوا باشم. تمام سوالات شما حول سه محور...

این را می نویسم نه برای اینکه کسی بخواند٬ نه. می نویسم تا برای خودم گواهی داشته باشم که روزی روزگاری٬ آنچنان احساس تنهایی می کردم که مدتها بود تجربه اش نکرده بودم. این سومین روزی است که ایران از طرف اسراییل و آمریکا مورد حمله قرار گرفته است. حمله ای که منجر به کشته شدن خامنه ای شد. رهبری که ۳۷ سال ه...

این روزها اینجا چیزهایی را می نویسم که بعدها برگردم و به درست یا نادرست بودن حاصل گیری خودم نگاه کنم. به دوستانی که با جمهوری اسلامی مخالف هستند و (تاکید می کنم اینحا یک و وجود دارد) فکر می کنند ترامپ و نتانیاهو برای نجات ایران آمده اند می گویم که اگر روز آینده جمهوری اسلامی برود و اینها فاتح باشند،...

آن‌ روز خواهد آمد روزی که آسمان خواهد خندید نورها خواهند رقصید من با تو انار خانم نجواها خواهم خواند روزی که به خسرو آوازمان نگویند نخوان به ایرانی نگویند از وطن برو وتو درد فروخورده درونت را فریاد خواهی کرد و من با تو از تمام این سالها خواهم خواند دامن چیندارت را نوازش خواهم کرد موهای سپیدت را خواه...

ساده بودن داستان غریبی است. از آن داستانهایی است که نمی دانی تهش کجاست. یکی آن را خوب می بیند و دیگری برچسب حماقت به آن می زند، انگاری حتی برای سادگی هم باید حد وسطی داشت که با تعریف اجتماع بخواند.بر چسب زن زندگی آزادی را هنوز گاهگاهی اینور و آنور در تورنتو می بینم. اکثر آنها رنگ و روی چندانی ندارند...

دوست بزرگوارم، سلامفکر می کنم از میزان ارادت و اعتماد من به خودتان خبر دارید. بنابر همین پیش فرض امیدوارم حرفهای برادر کوچکتان شما را آزرده نسازد.این چند سال از زمان دولت دوم آقای روحانی آنچه بر ایران و ایرانی گذشته است معجونی از سرخوردگی و یاس و دروغ بوده است. به جد قبول دارم که دموکراسی و جامعه مد...

نمی دانم چرا امروز٬ درست ساعاتی قبل از ترک این هتل در پاریس٬ یاد این همه خاطره از گذشته افتاده ام. گذشته ای که شاید به نوعی خیلی هم نزدیک نباشد. یاد روزی افتادم که خبر فوت دکتر راضی را دریافت کردم٬ یاد آن لحظات و روزها افتادم. دانشجو بودم. تمام آن روزهایی که نتوانستم خودم را بعد از مراسم به خاکسپاری...

معمولا نوشتن آدمی را به اطرافیانش معرفی می کند. معمولا نوشتن پلی می شود میان کسانی که همدیگر را نمی شناسند اما به خواندن چند خطی از همدیگر دل می بندند. آشنا می شوند. آشنایی می یابند و گاهی حرفهای ناگفته خود را از میان خطوط آنها می خوانند. نوشتن را دیرزمانی پیش به منزله راهی برای سبک کردن دل می دانست...

امروز یکی از ویدیوهایی که دیده بودم را در اینستاگرام استوری کردم و بعد از ساعتی که باز آن را دیدم پاکش کردم. مضمون این بود که کسی که مهاجرت کرده است در حقیقت مرده ای است که هنوز مردنش را باور نکرده اند و تمام این ارتباطات از طریق واتزاپ و برنامه های اینجنینی تنها مروری بر خاطراتی است که امروز وجود د...

حیرتی است در پس هر کوچهپشت هر درخت٬ در پس هر نگاهساده نیست دردمندیدردآشنایی تا بشنود درد درونکوچه ها خاکی٬ مزارع خشک٬ چشمها حدقه ای خالیسوسوی نوری در ناکجای افقپرسشی بی پایانقرنهاست دردی در پس این اندوه بی پایانقرنهاست مرغی به هوای آزادی استوعده ها آمدند و شدندنقشها بازی و عوض شدنداما٬ این رویا ...ک...

ما آدمها عادت کرده ایم که مشکلات خودمان را بزرگترین مشکلات بشر بدانیم. آنقدر با خودمان تکرار می کنیم که به این باور می رسیم که چیزی فراتر از آنچه ما آموخته ایم وجود ندارد. آنقدر برای خودمان تکرار می کنیم که باورمان می شود آنچه برای ما اتفاق افتاده است آنقدر منحصربفرد است که نمونه آن را بشر به خود ند...

مسافرانی که خداحافظی کردند، همراهانی که بدرقه کردند، عزیزانی که بدست خدایی ناپبدا سپرده شدند، کسانی که ساعت شمارشان را برای دیدار عزیزانی که سوار بر پرواز بودند شروع کرده بودند، بچه هایی که هنوز حتی به آرزو کردن نرسیده بودند، بچه هایی که دنیایشان از اسباب بازیهایشان فراتر نرفته بود، جوانانی که رؤیاه...

شب یلدا همین نزدیکی هاست. طولانی ترین شب سال آرام آرام از راه می رسد و پاییز رنگ رنگ را پشت سر می گذارد و خبر از رسیدن سردی و سیاهی می دهد. منکر زیبایی های زمستان نیستم. بخصوص زیبایی های زمستان سفید. اما منکر این هم نیستم که کل داستان عوض می شود. خوبی این است که می دانی این نیز بگذرد و بهاری زیبا تو...

آدمها و زندگیشان را مجموعه ای از اگر و اماها می سازد که وقتی به یقین می رسند نوعی اعتماد به نفس برای انجام کارهای آینده فراهم می کنند. اگر و اماهای هر کسی با دیگران فرق دارد. جنس آنها متفاوت است و بخش بزرگی از آنها زاییده ارزشهایی است که شخص به آنها باور دارد. منظورم نظام ارزش گذاری مذهبی نیست٬ می ت...

این روزها یبشتر از همیشه حس می کنم دچار نوعی یکنواختی و رخوت شده ام. همه چیز به نوعی تکراری شده است. بیدار شدن٬ پیاده روی صبحگاهی٬ کار و شب همه دیدن چند قسمت از یک سریال و خواب. دنیای پیرامون هم دست کمی از اوضاع خودم ندارم٬ مضاف بر اینکه آشفتگی دوچندانش بیشتر بر آشفتگی درون می افزاید. دوران عجیبی اس...

مقدمهابطحی از بازیگران سیاسی ایران است که حضور در عرصه سیاست را با ادبیات گره زده است. او همیشه در تمام طول دوران فعالیت سیاسی خود به نوعی درگیر فعالیتهای فرهنگی بوده است. از نوشتن مقالات در حوزه های مختلف تا نوشته داستان های کوتاه و بلند٬ قلم همیشه نقشی در زندگی او داشته است. او که روحانی میانه روی...